เป็นวันเดิมๆ ของคนตกงาน ตื่นมาไม่อาบน้ำเกาตูด 2-3 ที แล้วเปิดคอมหางานทางเน็ตต่อหางานอยู่3 ชั่วโมงเจออยู่หัวข้อนึง "Indizign ต้องการช่างตัดต่อเบอร์โทร xx-xxxxxxx"ได้เบอปับโทรทันทีพี่เค้าบอกให้ไปหาพี่เค้าวันนี้ตอน 14.00 น
(เหมือนรอเวลา Bosออกเลยแหะ )..... ได้ยินเยี่ยงนั้นจะช้าอยู่ใย

เปิดเพลง Linkin Park - What I've Done (2007)ชุดใหม่แล้ววิ่งเข้าห้องน้ำอาบน้ำทันที
อาบน้ำเสร็จไป หาพี่เค้าตอน14.00 ตามเวลานัด คำถามแรกพี่เค้าถามเลยว่า
"เอาละ ว่ามา!! " ผมตกใจประโยคนี้เหมือนเค้าอยากฟังอะไรกับผมไม่ได้เตรียมตัวหรือคำพูดไรมาเลยนะนิ ^^'' ก็เลยพรีเซนตัวเองไปเลยว่า ผมมีความรู้เท่านี้ๆ สามารถใช้ Flash 8 +Photoshop + พีรเมี่ย (เขียนงี้ง่ายดี ) +ดรีมเวฟเวอร์+ซ่อมคอมได้+ทำงานกะดึกได้
แล้วก็เอาผลงานที่ผ่านๆมาให้พี่เค้าดู แหๆ ......
- พี่เค้าก็บอกว่า อาจจะมีงานออกต่างจังหวัดไปออกกองเราต้องออกไปกับเค้าด้วย ไปถ่าย VDO เองเพราะคนถ่ายจะรู้ว่า คลิปไหนสามารถเอามาตัดใช้ในงานแล้วมุมสวยและใช้คู่กับเพลงไหนถึงจะดูดี ... ก็เลยบอกไปว่า Ok เรพาะผมอยู่ตัวคนเดียว

- พี่เค้าก็ถามว่า ถ้าทำงานแบบดว่นแบบปกติเลิก18.00 ถ้ากลับดึกได้ไม (ได้ฮะพี่บอกแล้วว่าอยู่คนเดียว )

- ทำไมน้อง อยากทำงานนี้ (มีคนเรียกผมไปทำงานด้านเว็บไซต์คับตอนแรกก็อยากไปทำเพราะมันเป็นสิ่งที่ผมถนัด แต่สิ่งที่ผมฝันและอยากทำคือ Editor)

- แล้วน้อง ต้องการเงินเดือนเท่าไร ? (อยากบอกพี่เค้าตามนิสัยคนตกงานว่า ขอ ซักแสนสองเอามากินขนม คับพี่) เราก็บอกพี่เค้าไปว่า เงินเนี่ยให้พี่เป็นคนตัดสิน จากการทดลองงานจะดีกว่าเพราะตัวผมอยากมีประสบการณ์ทางด้าน Editor มากๆ

** อยากบอกพี่เค้าจิงๆว่า เนี่ยเงินเหลือติดตัว 4000 สุดท้ายถ้าไม่ได้งานพี่เนี่ยคงได้กลับอุบล แน่ๆ ^^''

- งั้น พี่ขอเวลาปรึกษากับเพื่อนๆพี่แล้วกันเพราะมีคนมาสมัครเยอะเมหือนกัน
(ชอบหายละตู )

หลังจากนั้นกลับมาที่คอนโด แล้วนอนกับพื้น ดูมือตัวเอง กุก็ทำได้หลายอย่างนะ มันต้องมีซักที่สิที่ให้กุทำ Editor........ แล้วเผลอหลับไป

เช้าวันรุ่งขึ้น ผมลองโทรไปหาพี่เค้าดู "น้องแบงค์เหรอคับ เข้ามาตอน12.00 นะคับ มาทดลองงาน"ในใจแทบตาย อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ไม่ตกงานละว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

และแล้วก็ได้ทดลองงานและได้ เงินเดือนตามที่หวังไว้จำนวนเงินอาจจะน้อยไปหน่อยแต่ผมไม่แคร์มันเท่าไรตอนนี้ อยากได้งานและประสบการณ์มาก ๆ

เอาละชีวิตผมก้าวขึ้นมาขั้นที่ 1 แล้วนะแล้วคุณละ ทำอะไรในสิ่งที่ฝันแล้วหรือยัง?
(อยากจะอธิบายความรู้สึกแต่ก็ไม่รู้จะบอกยังไงกับการที่เราได้ทำสิ่งที่เราเฝ้ารอมันมาตลอดทั้งชีวิตนี้ มีความสุข จริงๆ ^^และมันจะต้องดียิ่งขึ้น รอดูต่อไปว่าชีวิต Editor จะเป็นยังไง ...... มันพึ่งเริ้ม)

เช้าวันหนึ่งกับหนุ่มน้อยเตะฝุ่นที่พร้อมจะลุยไปสมัครงาน Editor ตามที่ต่างๆ
ผมขอยอมรับคับว่า ตัวผมเองโคตรใจเด็ดเลยที่ไม่ยอมไปทำสิ่งที่ผมถนัด คือการทำเว็บด้วยFlash งานพวกนี้เยอะแยะไปหางานก็ง่าย ....
แต่ทำไม๋ตัวกุเนี่ยอยากเป็น Editor จังวะ ใจรักอะไรนักหนาทิ้งทุกอย่างเผื่อขอให้ได้ประสบการณ์ตรงนี้

วันนี้ก็ไปเจอบริษัทนึงโพสไว้ว่า " RNNต้องการช่างตัดต่อดว่น!! ไม่จำเป็นต้องมีประสบการณ์"
คนตกงานอย่างผมเห็นแล้วไฟลุกรีบโทรไปทันทีว่าพี่แกยังรับคนอนู่ไม....
ตกลงกันเรียบร้อยพรุ้งนี้ เค้านักเจอผม 10.30 (ปกติกุตื่นบ่ายโมง T.T ) รีบนอน รีบไปให้เค้าสัมภาษทันทีใจเต้นดุ่มๆ เลยพอไปถึงหน้า บริษัท ก็สังเกตได้อย่างนึง "ทำไมไม่มีป้ายบริษัทวะ " แล้วทำไมมานดูโทรมๆ พอเดินไปข้างในก็มี สาวหน้าตาดีใส่สูทเดินมาเทคแคร์อย่างดี แล้วก็สาทยายความอลังการของบริษัทว่าของที่โชว์เนี่ยทองจิงนะ เพรชจิงนะ น้ำแร่ที่กินเนี่ยดีต่อสุขภาพนะ.... แล้วเค้าก็ถามว่า น้องสนใจทำธุรกิจแบบไม่ต้องลงทุนไม?
เหอๆ.... ทำยังกะขายแอมเวย์ อ้ายเวง ถามคนตกงานอย่างตูหยาบคายมากมาย ให้อดตายไงก็ไม่ลดศักศรีไปขายแอมเวย์ ผมเกลียดแอมเวย์มากเพราะมันเหมือนเป็นอาชีพที่หากินกับเพื่อนกับฝูง.....

เวลา 11.30 เค้าพาผมไปชั้น 2ไปนั่งฟังไอ้หน้าหน่อคนนึงที่กำลังจะบอกว่า บริษัท RNN เนี่ย มันทำอะไรขายอะไร ฟังมันอยู่1ชั่วโมงผมเริ้ม ตะงิดๆเริ้มคิดอะไรได้อย่างนึงว่าทำไมไอ้พวกนี้ถึงบอกว่าต้องการ Editor มันจะเอามาทำไมวะ ดูๆแล้วแทบจะเอามารวมองค์ประกอบกับสิ่งที่มันจะขายไม่ได้เลย แล้ว ความจิงก็ปรากฎ มันบอกว่าสมมุติว่า ผมเนี่ย
สมัครเป็นสมาชิกทางบริษัท แล้วบริษัทมีเงินเดือนให้ 8000 ต้องจ่ายบริษัท 3200 เป็นค่าของที่มันจะให้เรามา แล้วให้เราเนี่ยไปหามาอีก 2 คน แล้วมาสมัครแบบเรา เสียคนละ3200
เราก็จะได้ 10% ของเงินเดือน ไอ้2ตัวนั้น อะไรทำนองเนี่ย
สรุป ....... มืงก็เหมือนแอมเวย์ อะแหละ ผมเลยยกมือแล้วถามมันว่า สรุปว่าพี่ไม่มีตำแหน่ง Editor ให้ผมสมัครหรือทดสอบงานใช่ไมครับ มัน อึ้งทั้งห้อง คนที่มารอสมัครงาน 40 กว่าคน แห้วไปตามๆกัน..... ผมพูดได้ประโยคนึงว่า

" มืงเลวมากหลอกคนตกงานมาเสียค่ารถเสียเวลาฟังมืงขายแอมเวย์ "
ขอให้หนุ่ม สาว แอมเวย์ทั้งหลาย โดนหลอกแดกซะให้หมด จะได้รู้ว่าคนสมัครงานที่ดดนหลลอกมาเค้ารู้สึกยังไง......

เมื่อไรผมจะตื่นจากฝันร้ายๆนี่ซะที
หลังจากที่ผมลาออกจากการเป็นผู้จัดการร้านอาหาร ผมก็ได้แต่ฝึกตัวเองให้เป็นโปรแกรมต่างๆตามที่ Editor ทั่วไปเค้าต้องเป็นกัน ตอนนี้ผมพอเป็นหน่อยๆแล้วละ....
นั่นเป็นเพียงความหวังเล็กๆ ของผมที่คิดว่าเป็นโปรแกรมแล้วน่าจะพอมีหวังได้เข้าทำงานตามที่ผมหวังไว้
... แต่มันไม่ใช่ ไม่ว่าบริษัทไหนๆเค้าก็อยากได้คนที่เป็นงานหรือมีประสบการณ์อยู่แล้ว
แต่ตัวผมเริ้มต้นช้าไป จึงไม่มีผลงานหรือประสบการณ์อะไรเลย
ทำไมนะความฝันของผมที่จะเป็น Editor มันช่างยากเหลือเกิน เงินเก็บผมก็ใกล้จะหมดลงทุกทีๆแล้ว.... หากจะให้ผมไปขอความช่วยเหลือพ่อและแม่ผม ผมคิดว่าเค้ามีปัญหาของเค้าเยอะอยู่แล้วอย่าไปรบกวนจะดีกว่า

ไม่ว่าพ่อแม่หรือใครๆรอบตัวเรา ก็มิอาจยืดมือมาช่วยเราได้...เพราะสุดท้ายมันก็ตัวเราเอง
นั่นเป็นความคิดของผม

หากภายในเดือนนี้ผมยังไม่ได้งานผมคงหมดทุกสิ่งทุกอย่างแล้วละ.... ความฝันของคนคนนึงที่ต้องการใคว่คว้า...